W procesie formowania próżniowego przetwarza się termoplastyczne folie lub płyty. Proces polega na szybkim i równomiernym ogrzaniu np. folii do stanu półplastycznego oraz nadaniu kształtu przez formę za pomocą ciśnienia atmosferycznego, a ściślej różnicy ciśnień powstających pomiędzy płytą, a gniazdem formy.

Jako elementy pomocnicze przy rozmieszczaniu płyty w gnieździe formy służą: stempel (przy tzw. tłoczeniu głębokim) lub sprzężone powietrze.
Wadą tego procesu jest nierówna grubość ścianek w wyrobie, za to jest to proces stosunkowo tani i bardzo wydajny.
Materiały przeznaczone do kształtowania próżniowego powinny wykazywać podatność do głębokiego kształtowania określana współczynnikiem głębokości formowania H/D gdzie H jest głębokością ciągnienia nienaruszającą stabilności kształtki o średnicy D. Odpowiednie tworzywa to: PCV Twardy, PS Wysoko Udarowy, ABS, PMME, PC.
Rozróżnia się dwie podstawowe metody formowania próżniowego, negatywową i pozytywową.
Metoda negatywowa - gdzie folia jest wsysana do wgłębień formy. Wadą są cienkie ścianki w dolnych narożach.
Metoda pozytywowa - folia jest obciągana na wypukłą formę. Zaletą tej metody jest uzyskanie grubszych naroży kształtki. Metoda pozytywowa może być przeprowadzana w procesie z wstępnym mechanicznym rozciągnięciem materiału. Przeprowadza się to w celu uzyskania równomiernych grubości ścianek.
Formowaniem próżniowym uzyskujemy opakowania naskórkowe, konturowe i pęcherzowe.