Cykle rozwoju opakowania są często mierzone w tygodniach lub dniach. Istnieje wiele skomplikowanych procesów obróbki opakowań, można jednak wyróżnić dwa podstawowe rodzaje działań: związane z grafiką i drukiem oraz związane ze strukturą i sztancowaniem. Procesy te muszą się w pewnym momencie połączyć w najszybszy możliwy sposób.

Chodzi o to by zminimalizować błędy, które wykryte zbyt późno są bardzo kosztowne. Proces obróbki opakowań obejmuje wiele etapów i wiele partnerów, zwykle jednak przebiega dwoma torami: jeden dotyczy struktury, drugi grafiki. W łańcuchu dostaw uczestniczy wiele podmiotów: firma wytwarzająca dobra konsumpcyjne, firma projektowa, firma zajmująca się tłoczeniem wstępnym oraz producenci artykułów papierowych. W tradycyjnym schemacie komunikacja między poszczególnymi ogniwami była ograniczona, podobnie jak brak możliwości globalnego monitorowania i kontroli, czego efektem były błędne procesy, które trudno usprawnić i zautomatyzować.

Uczestnicy łańcucha dostaw mogą ograniczyć liczbę błędów, kontrolując przepływ specyfikacji i danych przez cały proces. Jednym ze sposobów wykrywania błędów jest zapewnienie możliwości śledzenia procesu. Usprawniony system daje globalną informację o statusie procesu, wskazując, czy zadania zostaną wykonane w terminie, i w razie potrzeby zmieniając harmonogram oraz priorytety ich realizacji. O ile nie zachodzi potrzeba interwencji człowieka (ani nie występują błędy), pożądana jest także automatyzacja procesu. Wielu uważa, że rozwiązaniem jest JDF.

Graficy poświęcają więcej czasu na przygotowanie zleceń i zarządzanie powiązanymi danymi niż na ściśle produkcyjną działalność. Stale rośnie ilość informacji, jakie należy zebrać, przeanalizować i zrozumieć. A więc czym jest JDF? JDF to standard nadzorowany przez CIP4 szwajcarską organizację założoną w 2000 r. (International Cooperation for the Integration of Processes in Prepress, Press and Postpress — Międzynarodowa współpraca w zakresie obróbki tłoczenia wstępnego, druku i obróbki końcowej). Jej członkami są firmy z branży systemów zarządzania informacjami, oprogramowania (procesy, projekt, tłoczenie wstępne), producenci urządzeń (tłoczenie wstępne, druk, wykańczanie) i użytkownicy. JDF to skrót od Job Definition Format — co oznacza format definicji zlecenia i odnosi się do standardu branżowego w zakresie kompletnej specyfikacji zlecenia.

Jest to swego rodzaju esperanto dla urządzeń do obróbki grafiki, umożliwiające procesorom graficznym, naświetlarkom, maszynom drukarskim, urządzeniom wykańczającym i innym „porozumiewanie się” wspólnym językiem bez konieczności nauki „języków” właściwych dla poszczególnych urządzeń. Zlecenia w formacie JDF opisują kompletny proces lub jeden z jego etapów. Niekiedy wskazane jest przesyłanie niewielkich ilości informacji, do czego wykorzystuje się format JMF (Job Messaging Format — format komunikatów dotyczących zlecenia), który jest standardem branży XML, umożliwiającym urządzeniom przesyłanie „pakietów” XML z informacjami takimi jak status zlecenia lub procent realizacji. JDF nie jest formatem czytelnym dla użytkownika. Kod pozostaje „pod maską” i jest wykorzystywany przez produkty różnych dostawców — tak jak kod PDF pozostaje „pod maską” Adobe® Acrobat. Informacje można zwykle podzielić na cztery rodzaje: Informacje administracyjne, podające nazwę i opis zlecenia, a także dane, takie jak identyfikator zlecenia, identyfikator części zlecenia, informacja o kliencie i harmonogram realizacji.

Informacje o produkcie obejmują strukturę produktu, jego liczbę i przeznaczenie. Informacje przetwórcze zapewniają dane o procesach: danych wyjściowych, produkcie i parametrach. Ponadto moduł audytu śledzi realizację zlecenia. W idealnym scenariuszu z zastosowaniem formatu JDF wszystkie informacje o zleceniu są wprowadzane jednokrotnie, po czym są automatycznie przekazywane przez cały system, automatycznie uzupełniane dodatkowymi informacji o statusie, a po realizacji zlecenia są dostępne do analizy.

Wyniki prac grupy roboczej ds. opakowań i etykiet
Początkowo większość prac w zakresie JDF skupiała się na druku komercyjnym. Właśnie dlatego utworzono grupę roboczą ds. opakowań i etykiet — miała ona za zadanie nadzorować pracę w imieniu producentów artykułów papierowych. Grupa pracowała nad rozszerzeniem specyfikacji JDF 1.3 dla opakowań i projektów oraz jest głęboko zaangażowana w prace nad specyfikacją 1.4.

Grupa opracowała szereg definicji dla specyfikacji 1.3, takich jak:

• definicja specyfikacji kodów kreskowych — umożliwiająca systemom zarządzania informacją przekazywanie danych kodu kreskowego identyfikującego produkt do tłoczenia wstępnego;
• ogólna definicja duplikacji obiektów — obejmująca typowe obiekty z kartonu i tektury falistej, których sztanca została przygotowana przez dział CAD w celu stworzenia fizycznego zbioru narzędzi dla konwencjonalnej sztancownicy;
• definicja interfejsu konwencjonalnej sztancownicy — pozwalająca systemowi zarządzania informacją na określenie zbioru narzędzi, które zostaną użyte w zleceniu realizowanym z użyciem konwencjonalnej sztancownicy, co zapobiega użyciu niewłaściwej sztancy;
• definicja interfejsu złamywarki/klejarki — umożliwiająca przesyłanie informacji konfiguracyjnej z systemu zarządzania informacją do złamywarki/klejarki;
• oraz definicje nośników dla materiałów falistych i nośników. To był dobry początek, ale nadal prowadzonych jest wiele prac. Dotychczas format JDF zasadniczo ignorował równoległy proces obróbki opakowań, zawierający informacje strukturalne dla sztancownicy.

Grupa robocza nadal tworzy dodatkowe definicje do specyfikacji JDF1.4, ważne dla producentów artykułów papierowych, których wprowadzenia oczekuje się jesienią 2007 r.:

• definicję płyt fleksograficznych i osłon — obejmującą wielkość, rodzaj płyty, polimer, markę, twardość, grubość oraz ustawienia odkształcenia;
• definicję kształtu nieprostokątnych projektów graficznych — pomagającą grafikom dopasować nieregularne kształty. Informuje ona grafika, który plik CAD powinien zostać użyty jako odniesienie strukturalne;
• definicja samej informacji CAD — zapewniająca dane dotyczące projektowania w CAD pudełek oraz tworzenia sztanc do procesów złamywania kartonu i obróbki tektury falistej. Będzie ona zawierać informacje takie jak wymiary oraz biblioteki projektów referencyjnych, np. FEFCO.

Wykorzystanie JDF to proces dwuetapowy. Oprócz definicji, w samej specyfikacji JDF istnieją także specyfikacje interfejsu, określające sposób użycia JDF przy podłączaniu systemu do innego systemu (np. systemu obróbki tłoczenia wstępnego). Interfejsy te opisano w dokumentach ICS (Interoperability Conformance Specifications — specyfikacje zgodności współpracy), aby ułatwić określenie zasad komunikacji między dwoma systemami. Jeżeli przykładowo wymagany jest kod kreskowy, specyfikacja interfejsu systemu zarządzania informacjami / systemu tłoczenia wstępnego ICS określa, gdzie dokładnie w pakiecie informacyjnym JDF są zlokalizowane dane kodu kreskowego, jakie informacje są wymagane, a jakie opcjonalne.

Skąd pewność, że interfejs będzie działał między urządzeniami różnych firm? Organizacja drukarzy i grafików amerykańskich PIA/GATF prowadzi program certyfikacyjny dla urządzeń różnych firm. Jeżeli urządzenia różnych firm są certyfikowane w odniesieniu do określonej specyfikacji ICS, producent artykułów papierowych może mieć pewność, że dane dwa systemy mogą się komunikować.

Korzyści i przyszłość JDF
Automatyzacja to przyszłość, a dzięki JDF stanie się ona standardem. Inwestując w urządzenia zgodne ze standardem JDF, klienci będą mogli ograniczyć straty i czas potrzebny na konfigurowanie urządzeń oraz będą w mniejszym stopniu uzależnieni od wysoko wykwalifikowanych operatorów urządzeń. Obieg danych zarządzania oparty na JDF i JMF pozwoli na efektywniejsze planowanie wykorzystania urządzeń, lepsze zrozumienie kosztów i „wąskich gardeł” produkcyjnych oraz umożliwi dokonywanie wycen na podstawie realistycznych szacunków kosztów.

Z biegiem czasu wyspy automatyzacji rozrosną się w kontynenty. Systemy tłoczenia wstępnego obsługujące format JDF oraz zgodne z nim maszyny drukarskie, urządzenia wykańczające, systemy zarządzania informacjami i systemy kontroli produkcji są gotowe do pracy w krótkim czasie, pozwalając użytkownikom na rozpoczęcie z niskiego pułapu, a następnie na rozbudowę systemu do momentu opisania całego procesu. Połączenie wszystkich systemów w procesie produkcji artykułów papierowych w jeden spójny proces, od zlecenia złożonego przez klienta po opracowanie zawartości i dostawę, może zająć pewien czas, ale jest nieuniknione, a JDF odegra w nim znaczącą rolę.
Autor: Lieven Plettinck kierownik ds. badań i rozwoju, dział opakowań, Esko-Graphics Grupa robocza CIP4 ds. opakowań i etykiet.

Źródło: www.digiprint.pl
Źródło: ''