Szkło jest typem materiału który można użyć wielokrotnie a jego żywotność jest względnie duża. Jego wielokrotne używanie pozwala zaoszczędzić wiele surowców nieodnawialnych, zmniejszyć ilość śmieci i zaoszczędzić dużą ilość energii niezbędnej do produkcji nowych opakowań.

W zeszłym roku poddano w Polsce recyklingowi co najmniej około 167 tysięcy ton stłuczki z opakowań szklanych. Zaoszczędzono w ten sposób około 200 000 ton surowców (piasku, dolomitu, sody) używanych do produkcji szkła. Dla ich wydobycia trzeba by wykopać ogromną „dziurę w ziemi” – selektywna zbiórka i recykling stłuczki przyczyniły się więc do ochrony krajobrazu.

Wykorzystana stłuczka ma wartość ponad 30 milionów złotych. Dzięki recyklingowi w hutach szkła na wysypiska trafiło o kilkaset tysięcy metrów sześciennych odpadów mniej. Huty produkujące opakowania szklane przetopiły też znaczące ilości odpadów z innych rodzajów szkła. W 2005 roku do przetopienia trafia znacząco więcej szkła w porównaniu do roku poprzedniego. Przez pierwsze sześć miesięcy udało się przetopić przynajmniej 90 tysięcy ton stłuczki.

Recykling opakowań szklanych wzrósł w porównaniu do poprzedniego roku o 19 procent. To dużo, ale żeby udało się osiągnąć przewidziane polskim prawem poziomy recyklingu – cele na kolejne lata konieczny jest skokowy rozwój infrastruktury zbiórki selektywnej. Barierą jest głównie zbyt mała ilość prawidłowych gniazd recyklingowych składających się z dwóch pojemników na szkło bezbarwne i gmin w których zbiera się odpady z opakowań szklanych do worków. W chwili obecnej w Polsce „pracuje” ok. 47 000 pojemników do selektywnej zbiórki szkła, tylko ok. 12 000 to pojemniki na szkło bezbarwne. Aby wypełnić poziomy zapisane w prawie polskim i unijnym w najbliższych latach potrzeba więcej pojemników (szczególnie na szkło bezbarwne – ich ilość powinna stanowić 50 procent pojemników na szkło).

Najważniejsze obowiązki związane z członkostwem Polski w Unii Europejskiej i gospodarką odpadami opakowaniowymi. W 2007 roku musimy osiągnąć: 50% odzysk wszystkich opakowań czyli ok. 1,5 miliona ton tworzyw, szkła, kartonów, metali, laminatów, materiałów naturalnych) 38% recykling opakowań szklanych czyli ok. 350 - 400 tys. ton szkła).

Można mieć obawy co do realnych możliwości osiągnięcia poziomu 40 % recyklingu szkła w roku 2007 w Polsce. Należy pamiętać, iż szkło jako jedyny materiał pozyskiwane jest głównie w drodze zbiórki opakowań jednostkowych, czyli poprzez zbiórkę selektywną. W przypadku innych materiałów (papier, tworzywa) ten problem praktycznie nie wystąpi w roku 2007, jako że obowiązek recyklingu tych opakowań może zostać zrealizowany opakowaniami handlowymi, transportowymi, zbiorczymi a w także jednostkowymi.

Jeszcze całkiem niedawno bardzo korzystne dla Polski były porównania kosztów zbiórki opakowań szklanych w różnych państwach europejskich wynikające ze zużycia opakowań szklanych w przeliczeniu na jednego mieszkańca. W tym zestawieniu Polska plasowała się poniżej średniej europejskiej. Po przeliczeniu stawek obowiązujących w państwach Unii Europejskiej na koszt recyklingu 1 butelki szklanej okazywało się, iż polski przedsiębiorca zapłacił za realizację obowiązku recyklingu tej butelki niecałe 0,07 eurocenta.


Koszt recyklingu jednej butelki szklanej w 2002 roku w eurocentach

Niestety, w okresie od 2005 roku zaczęły pojawiać się braki tego surowca w stosunku do wymaganych poziomów. Braki te odczuwają przede wszystkim przedsiębiorcy, którzy muszą wnosić wysoką opłatę produktową. Według szacunków miesięcznika „Recykling”, deficyt ten kosztował ok. 10 mln zł w 2005 r., będzie kosztował 20 mln w obecnym oraz 27 mln w 2007 r. Kwotę tę zapłacą firmy pakujące swoje produkty w szkło i organizacje odzysku.

Opakowań szklanych nie da się zebrać w inny sposób, jak tylko poprzez zbiórkę opakowań jednostkowych. Aby uniknąć gwałtownego spiętrzenia obciążeń finansowych, koniecznym wydaje się wzrost zaangażowania przedsiębiorców w działania prowadzące do znacznego podniesienia poziomu zbiórki szkła.


Źródło: ''