Tegoroczne targi TAROPAK 2006 stały się okazją do podsumowania osiągnięć branży opakowaniowej. O tym, co nas czeka w najbliższych latach, dyskutowano podczas konferencji zorganizowanej przez Stowarzyszenie Papierników Polskich „Rynek opakowań z tektury falistej – rozwój i perspektywa”. Przedsiębiorcy alarmują – branża może mieć trudności z dostosowaniem się do unijnych wymogów.

Polska branża opakowaniowa ma coraz mniej czasu na dostosowanie się do unijnych norm dotyczących odzysku i recyklingu opakowań. W wyniku negocjacji przedakcesyjnych Polska uzyskała okres przejściowy na uzyskanie poziomów odzysku i recyklingu opakowań. Proponuje się tutaj datę 31 grudnia 2007 roku. Obowiązujące postanowienia dyrektywy 94/62/WE zostały przeniesione na grunt prawa polskiego ustawą „O opakowaniach i odpadach opakowaniowych”.

Jej zapisy określają zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska. Duży nacisk położono także na sposoby zapobiegania powstawania odpadów oraz możliwości ich odzysku. Polski przedsiębiorca branży opakowań zobligowany jest ustawami z dnia 11 maja 2001 roku „O obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami” oraz „O opłacie produktowej i opłacie depozytowej” (Dz.U.01.63.639) . W drugim roku obowiązywania tych ustaw wprowadzono do nich kilka istotnych zmian. Zawarto je w tzw. ustawie "czyszczącej" z dnia 19 grudnia 2002 roku „O zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw” (Dz.U.03.7.78). Pierwsze z nich miały zastosowanie od stycznia 2004 roku, jednakże większość weszła w życie od 7 lutego 2003 roku.

W ostatnich latach duży nacisk położono na pojęcie odzysku i recyklingu. W myśl aktualnych przepisów odzysk to m.in. wszelkiego rodzaju działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części, a przy tym nie stwarzające zagrożenia dla ludzi i środowiska. Formą odzysku jest popularny ostatnio recykling. Umożliwia on powtórne przetwarzanie materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym. Przypomnijmy, że każdy producent jest zobowiązany do osiągnięcia określonego poziomu odzysku i recyklingu. Jego najniższy współczynnik został określony w załączniku 4 do ustawy o opłacie produktowej. W przypadku nie spełnienia wymogów przedsiębiorcy są zobowiązani do ponoszenia opłaty produktowej. Oblicza się ją oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań. W celu jej zminimalizowania przedsiębiorca może zorganizować odzysk i recykling we własnym zakresie bądź poprzez organizację odzysku. O ile w przypadku małych podmiotów gospodarczych samodzielne działanie jest możliwe, o tyle w przypadku przedsiębiorstw średnich i dużych własne zaplecze recyklingowe może być kosztowne.

Wg Zbigniewa Fornalskiego, dyrektora generalnego Stowarzyszenia Papierników Polskich atutem opakowań z tektury falistej jest to, że opakowania z tektury i papieru produkowane są z biorozkładalnych, ogólnie dostępnych surowców roślinnych. Dzięki możliwości odzyskiwania i ponownego wykorzystywania włókien do produkcji tektury i papieru, jest to prawdopodobnie produkt ekologiczny nadchodzącego wieku. Z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego, niezwykle ważną zaletą stosowania takich opakowań jest również stale wzrastający poziom odzysku, przez co ilość odpadów odprowadzanych na składowiska maleje. Należy zaznaczyć, że ze względu na wysoką wartość zużytych opakowań z tektury i papieru jako surowca wtórnego dla przemysłu papierniczego, nie powinny być one utożsamiane z odpadami.

Źródło: SPP
Źródło: ''