Wyjaśnienia do przepisów - Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 czerwca 2003 r. w sprawie oznaczania opakowań (Dz.U. 2003 Nr 105, poz. 994)

DIOS - 0210/37/32/2003/BZ Warszawa, dnia 1 lipca 2003 r.
W związku z napływającymi do Ministerstwa Środowiska zapytaniami dotyczącymi rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 czerwca 2003 r. w sprawie oznaczania opakowań (Dz.U. Nr 105 poz. 994) przedstawiam poniższe wyjaśnienia:

Wzory oznaczeń o których mowa w § 3 i § 4 tj. wzór oznaczenia wskazującego na możliwość wielokrotnego użytku opakowania oraz wzór oznaczenia wskazującego na przydatność opakowania do recyklingu będą służyły do oznaczania opakowań zgodnie z wymaganiami ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. Ustawa ta z kolei odwołuje się do norm zharmonizowanymi UE (art. 5 ust. 4g). Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemach oceny zgodności (Dz.U. Nr 166 poz. 1360) Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ogłasza, w drodze obwieszczenia w Monitorze Polskim numery i tytuły norm zharmonizowanych. W momencie ujęcia poniższych norm w obwieszczeniu, ich stosowanie będzie podstawą dla producenta dla oznaczenia swojego opakowania oznakowaniem wymienionym w § 3 i § 4. Chodzi tu o następujące normy:

- PN/EN - 13429:2002 - opakowania - wielokrotne użycie - dla § 3,
- PN/EN - 13430:2002 - opakowania - wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez recykling materiałowy - dla § 4

Niestety wg stanu prawnego w UE na dzień dzisiejszy normy te nie są uznane za zharmonizowane. Tym trudniej ocenić, kiedy zostaną uznane za normy zharmonizowane w Polsce, ponieważ konieczna jest ich wcześniejsza harmonizacja w UE.

Ponieważ ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych nie określa szczegółowo innego sposobu, w jaki producent opakowań mógłby udowodnić, że jego opakowania spełniają warunki wspomniane w ustawie, należy skłonić się do zdania, że nie można wymagać od przedsiębiorców oznaczania opakowań w sposób określony § 3 i § 4 do czasu wprowadzenia odpowiednich norm do prawa polskiego w sposób określony powyżej.

Odpowiadając na pytanie dotyczące stosowania niektórych dotychczasowych znaków określających rodzaj materiału (zawierających trójkąt utworzony ze strzałek) do określania przydatności opakowania do recyklingu uprzejmie informuję, że występujący w rozporządzeniu znak identyfikujący rodzaj materiału, składający się z cyfry kodowej określonego polimeru wpisanej w trójkąt utworzony ze strzałek oraz symbolu literowego tego polimeru umieszczonego pod trójkątem, określa rodzaj zastosowanego polimeru, nie jest i nie może być utożsamiany z symbolem przydatności do ponownego przetwórstwa (recyklingu). Oznaczenie takie zostało wprowadzone przez producentów tworzyw sztucznych jeszcze w latach 80-tych i jakkolwiek służy ułatwianiu recyklingu poprzez identyfikację materiału, to w żadnym wypadku nie oznacza przydatności materiału do recyklingu.

Podsumowując, wg stanu prawnego na dzień dzisiejszy nie ma konieczności zmiany dotychczas stosowanych oznaczeń pod warunkiem, że były one zgodne z poprzednio obowiązującym rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13 lutego 1998 r. w sprawie oznaczania opakowań (Dz.U. Nr 25 poz. 138).

W stosunku do poprzednio obowiązującego rozporządzenia zrezygnowano z oznaczeń umieszczonych pod liczbą porządkową 8 i 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia, tj. oznaczania opakowań z poliwęglanu oraz innych tworzyw sztucznych i laminatów folii z różnych tworzyw sztucznych. Podyktowane jest to faktem, że oznaczenia te nie występują w Decyzji UE 97/129/WE w sprawie systemu oznaczania materiałów opakowaniowych. W związku z tym z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia opakowania wykonane z tych materiałów nie będą podlegały obowiązkowi oznakowania. Nie oznacza to oczywiście zakazu używania tych oznaczeń. Generalnie rozporządzenie nie określa zasad (w tym zakazów i nakazów) nanoszenia innych oznaczeń niż w nim określone.

Należy tu podkreślić, że w Ministerstwie Środowiska prowadzone są działania w celu znowelizowania ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz.U. Nr 63 poz. 638) wprowadzające dobrowolność systemu znakowania opakowań. Obecny system obowiązkowy został uznany za niezgodny z prawem UE jako że mógłby zostać uznany za barierę w wolnym przepływie towarów wewnątrz UE. Stąd też proponuje się, by omawiane rozporządzenie obowiązywało do czasu wejścia Polski do UE.
Źródło: ''