Czy tak wkrótce będą wyglądać witryny naszych sklepów?

Projekt z dnia 4 czerwca 2008 r. Ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, Torba foliowa – nie ulegająca biodegradacji torba jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego, przeznaczona do pakowania produktów w jednostkach handlowych i służąca do przenoszenia tych produktów.
Rozdział 1, Art. 2

Opakowania przydatne do kompostowania powinny posiadać taką zdolność do biodegradacji, która nie będzie stanowiła przeszkody w selektywnym zbieraniu lub procesie kompostowania, jakim są poddawane te opakowania.
Rozdział 3, Art. 17

1. Prowadzący jednostkę handlową udostępniając torby foliowe jest obowiązany do pobrania opłaty recyklingowej od pobierającego torbę foliową.
2. W przypadku, gdy prowadzący jednostkę handlową udostępnia torby foliowe, nie pobierając opłaty recyklingowej, jest obowiązany do wpłacenia opłaty recyklingowej za każdą udostępnioną torbę foliową.
3 Stawka opłaty recyklingowej wynosi 20 gr. za sztukę.
Rozdział 7, Art. 43

Fakty:

„Torby reklamowane przez sieci sklepów jako "ekologiczne" często są równie kłopotliwe jak zwykłe torby foliowe, do ich biodegradacji potrzeba kompostowni, a tych brakuje.”
Dziennik, 2008-07-16

„Wskaźnik selektywnej zbiórki odpadów w Polsce wynosi średnio 4 proc.”
Dziennik, 2008-09-22

„Ekologiczna torba” powinna być wyrzucona do specjalnego pojemnika. Może się rozłożyć jedynie w kompostowni. W Polsce jest ich zaledwie 50 – to liczba daleko niewystarczająca. Poza tym nikt nie zbiera zużytych toreb.”
Ekologia.pl, 2008-07-16

„W Polsce funkcjonują obecnie 22 kompostownie odpadów, dziewięć z nich przetwarza nie segregowane odpady komunalne, a tylko dziesięć odpady organiczne gromadzone selektywnie. W sumie, w Polsce kompostuje się ok. 1,9% powstających odpadów komunalnych, co stawia nas w tej dziedzinie na jednym z ostatnich miejsc w Europie.”
Komisja ds. Gospodarki Odpadami przy Zarządzie Głównym PKE

„To, co przyroda robi z odpadową biomasą od zarania dziejów na Ziemi, czyli kompost, w Polsce nie doczekało się nawet naukowej lub choćby technicznej i prawnie umocowanej definicji.”

Przegląd Komunalny 7/2008

„Europejska legislacja w sprawie śmieci zmierzała to skupienia się na ich gromadzeniu, namawiania ludzi do redukcji generowania odpadów, tam gdzie to możliwe ponownego użycia surowców jak i odpowiedzialnego składowania tzn. z uwzględnieniem recyklingu, spalania z odzyskiem energii lub innych sposobów utylizacji.

Powinniśmy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż nigdy nie uda się całkowicie zgromadzić wszystkich śmieci [...].

Współcześnie dostępne technologie zezwalają aby takie produkty jak siatki sklepowe, worki na śmieci bądź inne wyroby pakunkowe mogły ulec nieszkodliwej degradacji pod koniec swojej przydatności do użycia. Można wydzielić dwie kategorie takich produktów:

1. Tworzywa hydro-biodegradowalne, wykonane całkowicie z materiałów biopochodnych, które ulegną biodegradacji w środowisku bioaktywnym, np. w kompostowniach, oraz

2. Tworzywa oksy-biodegradowalne, wykonane z pochodnych rafinacji ropy naftowej, które ulegną degradacji w środowisku poprzez utlenianie zainicjowane specjalnym dodatkiem, a następnie biodegradacji po tym jak ich masa cząsteczkowa zostanie zredukowana do poziomu, który uczyni je dostępnymi dla mikroorganizmów.

Potrzebujemy wspierać obydwie technologie i zapewnić aby Europejskie Standardy były należycie przygotowane dla obu z nich. Warto aby uwaga Parlamentu tak jak jest skierowana na ograniczającą zasoby rolne i zasoby wody na cały świecie produkcję biopaliw, oraz biopochodnych tworzyw sztucznych była tak samo skupiona i uzyskała takie samo poparcie dla tworzyw oksy-biodegradowalnych.”

Dr Caroline Jackson, Członek Parlamentu Europejskiego
Przewodnicząca ubiegłej kadencji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Sprawozdawca założeń Dyrektywy Odpadowej





W eksperymencie przeprowadzonym przez laboratorium PYXIS udowodniono, że na próbie folii oksy-biodegradowalnej zachodzi biodegradacja. Raport OWS ponadto potwierdza przydatność do kompostowania.

Zatem...
Czy ktoś odwiedził kompostownie i wyliczył ile "nowego" kompostu może przybyć?
Czy ktoś pytał w kompostowniach ile są w stanie przetworzyć i... za ile?
Co z pozostałymi materiałami opakowaniowymi?

W "ocenie" projektu Ustawy mówi się o opakowaniach alternatywnych (pkt. 6) - a takowe nie zostały sprecyzowane.
W załącznikach, w tabeli mówiącej o poziomie odzysku nie ma odpadów z produktów kompostowalnych. Przecież to nie są "tworzywa sztuczne". W ogóle pominięto poziom recyklingu dla bio-opakowan. A jeżeli ktoś blednie zaklasyfikował biopolimery do tworzyw sztucznych to... odzysk rzędu 22,5 znaczy, że i tak 3/4 odpadów trafia na wysypisko. Po co więc ta zabawa z kompostem skoro na wysypisku i tak nie ulęgną przemysłowemu przerobieniu na kompost?
Art 43 mówiąc o torbach foliowych mówi o wszystkich torbach z wyjątkiem biodegradowalnych, czyli kompostowalnych. Brak jednak uzasadnienia takiego rozporządzenia. Poza tym precyzowanie nazewnictwa we wstępie wprowadza nieporozumienie dla czytelnika, bo każdy konsument wie, ze torba jaka by nie była to jest torba, a art 43 mówi o torbach foliowych za jakie niemal wszyscy klienci blednie uważają torby kompostowalne.

Technologia oksy-biodegradacji przynosi rozwiązanie: tanie, sprawdzone, przyjazne środowisku, zalecane przez KE.

W pracach nad nowym projektem ustawy chyba zapomniano, że "Kiedy rozum śpi, budzą się demony" (Francisco de Goya Y Lucientes).

Źródło: www.ecoplastic.pl
Źródło: ''