Technologię produkcji puszek aluminiowych metodą DWI (draw and wall ironing), czyli tłoczenia z przeciąganiem opracowano w firmie Reynolds Metals w USA w stanie Minnesota. Tam też w 1964 r. uruchomiono pierwsze 3 linie do produkcji puszek metodą DWI o wydajności 400 szt./min.

Produkcja puszki metodą DWI przebiega w dwóch fazach. W pierwszym etapie z blachy w kręgu o grubości 0,25-0,35 mm tłoczone są tzw. kubki, które po drugiej fazie w prasach poziomych przechodzą przez pierścienie przeciągające o zmniejszającej się średnicy. Pobocznica puszki jest wyciągana, a jednocześnie następuje zmniejszenie grubości ścianki.

Po wyprofilowaniu dna, obcięciu górnej krawędzi pobocznicy i usunięciu środków smarnych w procesie mycia, nakładane są powłoki lakierowe. Najpierw lakierowana i drukowana jest powierzchnia zewnętrzna, a następnie wnętrze puszki metodą natryskową lakierami na bazie wodnej. Rodzaj i gramatura lakieru wewnętrznego zależą od przeznaczenia puszki.

W końcowej fazie w górnej części korpusu puszki formowana jest szyjka, której średnica jest mniejsza od średnicy puszki oraz kołnierz, który służy do mocowania wieczka na tzw. podwójną zakładkę.

Przez 35 lat technologia produkcji puszek metodą DWI była doskonalona. Dzisiaj najnowsze linie osiągają wydajność do 2200 szt./min. Została także zredukowana masa puszek z 18 do 12 g, a średnica szyjki zmniejszyła się z 211 do 202, czyli z 66 do 52 mm.